Gisteren hadden we een vrijwilligersdag (met
NVV) op een
paardenkamp (volg de link voor een video). Dit is een plek waar afgedankte paarden met pensioen kunnen.
Paarden die eventjes nodig waren en daarna zijn vergeten.
Ze zijn met pensioen, maar niet van het soort dat je echt-echt van je oude dag geniet. Ze staan in veel te smalle stallen, alleen, en ik weet niet zo goed of het ontsnappen aan de vleesindustrie en niet verwerkt worden in de frikadellen zo goed is geweest.
Ik word er heel verdrietig van als ik bedenk dat de paarden maar twee keuzes hebben als ze wat ouder worden - ze worden afgeslacht of ze moeten leven in die zielige kampen tot hun dood. Het zijn nog net geen concentratiekampen, maar ik moet er niet aan denken dat ik mijn kater Max daar zou plaatsen.
Ik vind - als je een paard neemt, moet je hem ook tot zijn dood verzorgen en koesteren. Dan zul je je moeten afvragen of je bereid bent 40 jaar lang een dier te verzorgen en in al zijn behoeftes voorzien - dus ook met vriendjes laten spelen, warmte en eten geven, medische zorg en zo voort. 40 jaar lang, ja. Want zo oud worden ze.
Genoeg over trieste dingen.
Dit recept wijd ik aan Amber, het leukste paard ooit! Zo lekker dat je er geen genoeg van kunt krijgen en zo simpel dat zelfs een paard het kan maken :)
Appeltjes voor Amber, veganistisch recept
1 appel
Biologische rozijntjes (of 1 banaan)
Pijnboompitjes (of gehakte walnoten)
Kaneel
Een appel in stukjes snijden, alle ingrediënten met elkaar mengen. Jum!! Zo lekker!
По-русски дальше!
